#21

Eigenlijk beetje vreemde benaming: sociale bibliotheekcatalogi. Alsof ze vroeger asociaal waren. Maar boeiend zijn ze wel die associatieve zoeksystemen. Heb er een aantal bekeken, My Discoveries geprobeerd en met Worldcat over de wereld gezworven.
De Aquabrowser is voor mij al een bekend fenomeen. Zoals dhr Rijngoud al opmerkte is bij ons de testfase zo ongeveer afgerond. De Aquabrowser van de Oba is een prachtig instrument, vooral door de vele opties en associaties die hij er bij sleept. Vul een trefwoord in en behalve boeken krijg je websites, tijdschriften- en krantenartikelen, dvd's, cd's, actuele info en zo meer aangeboden. Nadeel is misschien dat het aanbod dan wel erg groot is, je moet wel door de bomen het bos kunnen blijven zien.
Overigens vind ik dit soort ontwikkelingen zoals Librarything, Aquabrowser, Wikipedia, Worldcat en meer sociale informatieve netwerken voor bibliotheken erg verontrustend. Ik deel de conclusie van Jan Klerk: vroeger ontsloot een catalogus een collectie media die ons eigendom was en wij als bibliotheek ín huis hadden. Behalve misschien nog naar een collectie boeken verwijzen die digitale netwerken meer en meer naar media en informatie buiten de bibliotheek en die dus ook niet ons eigendom zijn. En die boeken zijn tegenwoordig ook al gewoon te downloaden op je e-book. De relevantie van een bibliotheek zoals we die nu kennen wordt uitgehold. Ook een rol als informatiebemiddelaar wordt door deze steeds vernuftiger wordende systemen feitelijk overbodig. Vooral omdat die systemen ook nog eens aan je persoonlijke wensen en interesses aan te passen zijn. Iedere particulier of instelling kan zijn eigen informatiebeheerder worden. Nog even en dan is het zo dat je geen informatie meer hoeft te zoeken, maar dat de informatie jóu vindt. Zoals dat soms al nu gaat met RSS ed. Exit openbare bibliotheek? Alleen nog een kast streekromans voor bejaarden?